دنیای کوچک ما
به سراغ من اگر می آیید، گرم و سازنده بیایید، طوری که ترک بردارد، چینی نارک خودخواهی من
یازدهم فروردین 1387
نگاه عیب پوش و نقش پاداش و تنبیه
به عقیده من هر انسانی نقاط ضعف و قوت خود را دارد و نقاط ضعف هنگامی می تواند به نقاط قوت تبدیل شوند، که نگاه ما به خوبیها باشد، نه بدیها. بهتر است بجای ریز شدن در نواقص و کاستی ها که حاصلی جز ناراحتی و استرس ندارند، سعی کنیم نگاه عیب پوشی داشته و بیشتر محاسن و خوبیهای خود و دیگران را ببینیم. من فکر نمیکنم کسی اصولا علاقه ای به بد بودن داشته باشد. کارهای بد حاصل اشتباه است و اشتباه محصول ندانستن. یادم می آید یکی از دوستانم می گفت: راز اینکه بعضی مربیان می توانند به دولفین ها بیاموزند که از آب به ارتفاع چندین متر بیرون پریده و از داخل یک حلقه نه چندان بزرگ عبور کنند در تشویق و پاداش نهفته است. در توضیح هم می گفت که این مربیان اول این حلقه ها را داخل آب می گذارند و هر بار که دولفین ها از داخل آن عبور می کنند به آنها غذا می دهند. به همین دلیل کم کم دولفینها می آموزند که برای گرفتن غذا باید از این حلقه ها عبور کنند و در این مرحله است که مربیان به تدریج حلقه ها را از آب خارج و در ارتفاعات بالاتری می گذارند. حال تصور کنید اگر مربی به جای اینکار به ازای هر بار عدم عبور دولفین از حلقه او را تنبیه می کرد، نتیجه چه می شد. می گویند فردی برای آنکه به سگش بیاموزد که در داخل منزل خرابکاری نکند اورا پس از هر خرابکاری به شدت کتک می زد و بعد به حیات خلوت می آنداخت. پس از مدتی سگ بجای آنکه بیاموزد که در منزل خرابکاری نکند٬ یادگرفت که پس از خرابکاری در منزل بهتر است خودش بیاید، کتک را نوش جان کند و بلافاصله به حیات خلوت برود.
مطلب را به بالاترین بفرستید: 
نوشته شده توسط پیام
در 10:59 | لینک ثابت
•
